Nasa ve Kur'an

Çatlayan Gök ve Kırmızı Gül

"Sonra gök yarılıp yağ gibi erimiş olarak kıpkırmızı bir gül olduğu zaman;" (Rahman 37)

"Sonra da gök bir yarıldı mı yani kıyamet kopmaya başlayıp gök dürülmek üzere çatladığı çatlayıp da bir gül olduğu, kıpkırmızı bir gül gibi kızarmış bir halde yağ gibi eridiği zaman.. şartiyyedir, cevabı mahzuftur. Yani şimdi tafsilatını anlayamayacağınız, beyana sığmaz ne dehşetler, ne inkılablar olacaktır." (Elmalı Tefsiri Rahman, 37)

Bu görüntülerin Kur'an-ı Azimüşşan'ın Rahman suresi 37. ayetindeki ifadelere mutabık düşmesi; Kur'an'ın ALLAH (c.c.)'ın kelamı ve Hz.Muhammed (a.s.m)'ın en büyük mucizesi olduğunun apaçık bir delilidir.

Ya 1400 yıl evvel Hz.Muhammed (a.s.m)'ın büyük bir teleskopu vardı. Onunla baktı gördü ve bu parçalanmayı kırmızı güle benzeterek söyledi. Ki görmese sarı gül, yeşil elma veya başka şeylere benzeterek söyleyebilirdi.

Velev bu yarılma ve çatlama geçmişte değil de asrımızda olmuş olsa bile, kendinden 1400 yıl sonra olacak bir hadiseyi bu kadar teferruatı ile tarif etmek yine O zat (a.s.m)'ın bir mucizesidir.

Ya da söz konusu yarılma ve çatlamayı irade edip yaratan kudreti sonsuz bir Kadir-i Zülcelal bu hakikatı pek mu'ciz ve beliğ bir tarzda ifade edebilir. Bunu da vahiy suretinde Hz.Muhammed (a.s.m)'ın dilinden insanlara kendi varlığının bir delili olarak inzal eder.

Ve insan... ister istemez "Kâinat kimin ise Kur'an onundur, başka olamaz" demeye mecbur olur. Çünkü Kur'an şu kitab-ı kebir-i kâinat'ın bir tercüme-i ezeliyesi ve kâinat ise mücessem ayetlerle yazılmış kevni bir Kur'an dır.